Geschiedenis

Lacrosse is een Noord-Amerikaans religieus en heilig ritueel. Het is ontstaan om de goden en belangrijke levensgebeurtenissen van de verschillende stammen te eren.  Het ontstond  in de 11e eeuw en werd gespeeld door honderden spelers op een terrein van 500 tot 3000 meter. Tot op de dag van vandaag is Lacrosse de enige sport waarin de Zes Naties, beter bekend als Haudenosaunee of Iroquois Nations, internationaal worden gerepresenteerd.

“Lacrosse?”

In de 17de eeuw waren de Franse Jezuïeten de eerste Europeanen om het spel te ontdekken. Onder hen was Jean de Brébeuf, etnoloog en schrijver, die het spel de naam lacrosse gaf. Dit vanwege de vergelijking tussen de stick die gebruikt werd in het spel, en de Bisschops staf.

Na verloop van tijd krijgt het spel steeds meer interesse van andere kolonies in Noord-Amerika. Wat zorgt voor het invoeren van universele regels en gebruiken in het 2de deel van de 19de eeuw. De stijgende populariteit van de sport zorgt er ook voor dat jongeren op de Canadese en Amerikaanse universiteiten starten met Lacrosse te spelen. In het begin van de 20e eeuw wordt Lacrosse zelfs geïntroduceerd op de Olympische spelen.

In de loop van de laatste 30 jaren, is lacrosse een steeds populairdere sport geworden op Canadese en Amerikaanse universiteiten. De eerste professionele competitie is ontstaan in de jaren ’80, met de National Lacrosse League, de Major Lacrosse League, en later de United Women’s Lacrosse League.

Lacrosse wordt omschreven als de snelste sport op 2 voeten, en is ook de snelst groeiende sport in Europa. In 2010 werden ook in België de eerste clubs opgericht, met op dit moment tien clubs in totaal. De eerste doelstelling van Belgium Lacrosse: “grow the game”. Deze groei probeert men vooral te bereiken door zich te focussen op de jeugd, de toekomst van de sport.

De Internationale Lacrosse Federatie (FIL) werkt verder ook samen met het Internationaal Olympisch Comité om van Lacrosse een olympische discipline te maken.